Yerli Sığır – Yerli Sığır Irklarımız

Yerli sığır ırklarımız, gittikçe azalmaktadır. Damızlık sığır yetiştiriciliği yapan sığır çiftliği sahipleri daha ziyade kültür ırkı denilen holstein, simental ve montofon gibi sığır ırklarına yönelmeleri yerli sığır ırkının azalmasına ve yok olmasına sebep olmaktadır. Yerli sığır ırklarının zamanında ıslahı yapılmasında geç kalınması yerli sığırın azalmasına neden olmuştur.

Bu zamana kadar yerli sığır çiftliği kurulamamıştır. Bunun en büyük sebebi verim düşüklüğü gösterilmektedir.

Yerli Sığır Irklarımız Şunlardır;

A - Yerli Kara sığırı
B - Güney Anadolu Kırmızısı ( Kilis Sığırı )
C – Güney Sarısı
D – Bozırk sığır ırkı
E – Doğu Anadolu Kırmızısı

A – Yerli Kara sığır Irkı :

Anadolu ’ nun simgesi olan bir sığır ırkıdır. Yerli kara veya Kara Sığır olarakta bilinir.

Yetiştirildiği yer aşağı yukarı Anadolunun her tarafıdır. Ancak Orta Anadolu ’ da daha yoğundur. Küçük yapılı, kısa boynuzlu, fazla kaslı olmayan bir sığır ırkıdır. Eti, sütü ve iş gücünden yararlanmak için yetiştirilir.

Yetersiz beslenme koşullarında yetişebilen yerli kara cılız ve çelimsizdir. Adı üstünde bütün vücuduna syah renk hakimdir. Boynuzlar küçük cılız ve ay biçimindedir.

Yerli kara sığır ırkı Bir laktasyondaki süt verimi 1.000 – 1500 lt. civarındadır. Sütteki yağ oranı % 5 tir.

Ergin Yerli kara hayvanlarda dişide canlı ağırlık 180 – 280 Kg civarı olup, erkeklerde ise 250 – 400 kg arasında değişir.

İklim ve hava şartlarına çabuk alışır. Her türlü iklim şartına dayanıklıdır. Hastalıklara dirençleri diğer hayvanlara göre daha iyidir.

B – Güney Anadolu Kırmızısı ( Kilis Sığırı ) :

Mersin – Adana – Hatay – K.Maraş – Kilis – Gaziantep – Şanlıurfa civarında yetişmektedir. Sütü ve etçi sığır ırkları özelliği dolayısıla yetiştirilir.

Sarıdan kırmızıya dönen kıl rengi mevcuttur. Asil ve zarif görünümlüdür. Erkeklerinde hörgüç oluşur. Tırnak ve boynuz rengi koyu gridir. Dişilerde boynuz kısa erkeklerde uzun hilal şeklindedir.

Bir laktasyonda süt verimi 4.000 lt. civarında olup sütteki yağ oranı % 4 tür.

Ergin dişilerin canlı ağırlığı ortalama 350 – 450 kg. erkeklerde 550 – 600 kg dır. Beside günlük canlı ağırlık alımı 850 – 900 gr. dır.

Ülkemizin iri yapılı ırklarındandır. Süt ve et verimi yüksektir. Hastalıklara dirençlidir. Sıcak iklim koşullarına adepte olmuştur. Kanaatkar bir sığır ırkıdır. Çok ilkel bakımlarda bile verimi iyidir. Yabancı çevreye uyumu zordur.

C – Güney Sarısı :

Doğu Akdeniz bölgesinden Şanlıurfa ‘ ya kadar olan bölgede yetiştirilmektedir. Eti, sütü ve iş gücü için yetiştirilir.

Renkleri, kirli sarıdan kırmızıya doğru değişen renge sahiptir. Ufak yapılı bir sığır ırkıdır. Yerli kara ve Doğu Anadolu kırmızısına benzer. Tırnak ve boynuz rengi siyahtır. Ağız ve burun rengi beyazdır.

D – Bozırk :

Bozırk Marmara ve Ege bölgesinin kuzey kısımlarında yetiştirilmektedir. Verim yönünden süt ve etçi sığır ırkları özelliği için beslenmektedir.

Beden yapısı sağlamdır. Koyu gri renkte bir sığır ırkıdır. Dişiler erkeklere göre biraz daha açık renklidir.

Bir laktasyonda süt verimi 2.500 – 3.000 lt. civarında olup, sütteki yağ oranı % 4 ila 5 , 5 civarıdır.

Ergin hayvanlarda canlı ağırlık dişilerde 300 – 350 kg. erkeklerde ise 450 – 500 kg civarıdır.

Sevk ve idaresi zordur. Hırçın bir sığır ırkı olup, buzağısını görmeden sağdırmaz. Yabancı gördüğü kişilere saldırabilir. Hastalıklara dayanıklıdırlar. Yem ve mera seçmezler, yetersiz beslenmeye bile dayanıklıdırlar.

E – Doğu Anadolu Kırmızısı :

Doğu Anadolu Bölgesinde yetişmektedir. Et, Süt ve iş gücünden yararlanılır.

Doğu Anadolu kırmızısı sığır ırkı kırmızıya yakın kirli sarı bir renge sahiptir. Boyun – göğüs ve bacaklar siyaha yakındır. Tırnaklar gri renkli boynuz uçları siyahtır. Boynuz hilal şeklindedir. Değişik şekilde boynuz şekli görülebilir.

Bir laktasyondaki süt verimi 1.000 – 1.500 lt civarında olup, sütteki yağ oranı % 5 tir.

Ergin hayvanlarda canlı ağırlık ortalaması dişide 250 – 300 kg. Erkeklerde 350 – 450 kg. civarındadır.

Tam bir mera hayvanıdır. Yetişmiş olduğu bölge şartlarına uyum sağlamıştır. Soğuk hava şartlarında rahatça yaşarlar. Asabi bir yapıya sahiptir. Yabancılara alışmaları zordur. Hastalıklara karşı dirençleri mükemmeldir.

Ülkemizde yetiştirilen yerli sığır ırkları bunlardır. Görüldüğü gibi diğer yabancı sığır ırklarına göre verimleri geride kaldığından gittikçe azalmakta ve yok olma aşamasına gelmiştir.


Paylaş

*

Copy Protected by Chetan's WP-CopyProtect.